Talitha van Iersel-Munnik
Interieurstylist
Gevestigd in Maarssen
Werkzaam in Utrecht, Noord- en Zuid-Holland
Gezin
Getrouwd met Mark, samen hebben we twee meisjes: een peuter en een kleuter
Ons huis
Gekocht van de eerste bewoner uit 1977. De eerste verdieping zelf getransformeerd van uitgeleefd naar functioneel en warm.
Persoonlijk feitje
Hobbyschaker, en ooit acht keer Nederlands jeugdkampioene. En ja, een schaakpatroon in een interieur doet mij altijd iets.
Over mij
Ik heb lang gedacht dat interieur nooit meer dan een hobby kon zijn. Te onzeker om er een beroep van te maken. Ik overwoog industrieel ontwerpen, probeerde civiele techniek en bouwkunde, maar dat was het allemaal niet. De rationele keuze werd de financiële wereld: office management, contractmanagement en compliance; en uiteindelijk privacy bij een gemeente. Niet via theorie, maar door te doen. Het paste bij me, maar het was niet mijn passie.
Interieur bleef. Als creatieve uitlaatklep, als iets wat ik altijd naast me meedroeg. En zoals ik meer dingen heb geleerd: door het te doen. Tot de financiële zekerheid er was en de zelfverzekerdheid, die met de jaren en het moederschap is gegroeid. En dus begon ik voor mezelf.
Wat ik meeneem
Jaren in een wereld waar structuur, analyse en helderheid geen bijzaak zijn maar voorwaarde. De combinatie van gedurfde creativiteit en gestructureerd werken is mijn kracht. Overzicht houden terwijl er ruimte blijft voor keuzes die opvallen: in kleur, contrast en karakter. Verder heeft schaken me geleerd vooruit te denken: in samenhang, met oog voor wat er nog niet is maar wel komen gaat.
Basisbehoefte
Een fijn interieur is geen bijzaak. De ruimtes waarin jullie leven hebben direct invloed op hoe jullie je voelen, hoe de dag verloopt en hoeveel energie een huis jullie kost of oplevert. Dat geldt voor iedereen, maar des te meer voor een gezin met jonge kinderen.
Een goede indeling is een onmisbare basis. En kleur en contrast zijn geen decoratie. Ze zijn voorwaarden voor een ruimte die rust geeft én karakter heeft.
Thuis met jonge kinderen
Met twee jonge kinderen thuis weet ik uit eigen ervaring wat het betekent als een ruimte niet meewerkt: de rommel die zich opstapelt, een indeling die niet helemaal klopt, de keuzes die er mooi uitzien maar in het dagelijks leven tegenvallen.
Herkenbaar? Ter illustratie:
Hoe ziet onze ochtendspits eruit? Elke weekdag anders, elke week hetzelfde. Om 07:20 begint de spits en om 08:10 gaan we de deur uit: maandag en vrijdag naar school én opvang, de rest van de week naar alleen school (de oudste). Het halen en brengen hebben Mark en ik eerlijk verdeeld, met ook een dag hulp van opa of oma. De taakverdeling is even vast: Mark regelt het eten en drinken, ik de kleding en haren.
Wat is het eerste dat je ziet als je bij ons thuiskomt? Twee blikvangers: de deurmat en een groot kunstwerk. We hebben de hal aangepakt als een volwaardige ruimte en daar kom je echt blij in thuis. We krijgen wel eens reacties van mensen die voor de deur staan. Altijd leuke!
Waar eindigen de jassen, tassen en schoenen? Die van de kinderen (uiteindelijk) allemaal in de hal en de jassen en schoenen van de volwassenen in de aangrenzende berging. Naast de trap zat nog wat loze ruimte, daar hangt nu een kapstokje voor tassen.
Ik ben benieuwd naar jullie verhaal en jullie huis!
Laten we connecten
